VedaLink

Ancient wisdom, verse by verse.

Brihadaranyaka Upanishad 1.20

अथ ह प्राणमभ्यवदन् — त्वं न उद्गायेति । तथेति तेभ्यः प्राण उदगायत् । तं ह असुराः विदुः — अनेन वै न उद्गात्रातिगास्यन्तीति । तमभिद्रुत्य पाप्मना विवित्सन् — ते यथाश्मानमाखणमृत्वा विध्वंसेरन् एवं ह विध्वंसमाना विष्वञ्चो विनेशुः ॥

atha ha pranam abhyavadan — tvam na udgayeti | tatheti tebhyah prana udagayat | tam ha asurah viduh — anena vai na udgatratiyasyantiti | tam abhidrutya papmana vivitsan — te yatha ashmanam akhanam ritva vidhvamseran evam ha vidhvamsamana vishvañcho vineshuh ||

Then the gods said to the Vital Breath (Prana): 'Chant the Udgitha for us.' 'So be it,' said the Prana, and chanted for them. The Asuras knew: 'Through this singer they will overcome us.' They rushed upon it, wishing to pierce it with evil. But as a clod of earth, striking against a rock, is scattered, so they were scattered in all directions and perished.

तब देवताओं ने प्राण से कहा: 'हमारे लिए उद्गान करो।' 'ठीक है' कहकर प्राण ने उद्गान किया। असुरों ने जाना: 'इस गायक से ये हम पर विजय पाएँगे।' दौड़कर पाप से बींधना चाहा। परन्तु जैसे पत्थर की चट्टान से टकराकर मिट्टी का ढेला चूर हो जाता है, वैसे ही वे चारों दिशाओं में बिखर गए और नष्ट हो गए।