Brihadaranyaka Upanishad 1.6

सोऽकामयत — द्वितीयो म आत्मा जायेतेति । स मनसा वाचं मिथुनं समभवदशनाया मृत्युः । तद्यद्रेत आसीत्स संवत्सरोऽभवत् । न ह पुरा ततः संवत्सर आस । तमेतावन्तं कालमबिभः — यावान् संवत्सरः । तमेतावतः कालस्य परस्तादसृजत ॥

so'kamayata — dviteeyo ma atma jayeteti | sa manasa vacham mithunam samabhavad ashanaya mrityuh | tad yad reta asit sa samvatsaro'bhavat | na ha pura tatah samvatsara asa | tam etavantam kalam abibhah — yavan samvatsarah | tam etavatah kalasya parastad asrijata ||

He desired: 'Let a second self be born of me.' He, Death or Hunger, brought about the union of speech with the mind. What was the seed became the year. Before that there was no year. He bore him for as long as a year, and after that time he projected him forth.

उसने कामना की: 'मेरा द्वितीय आत्मा उत्पन्न हो।' वह मृत्यु — भूख — मन से वाक् के साथ मिथुन-भाव में आया। जो बीज था, वह संवत्सर बन गया। पहले संवत्सर नहीं था। उसने उतने काल तक उसे धारण किया जितना एक वर्ष होता है। उतने काल के पश्चात् उसने उसे प्रकट किया।