Brihadaranyaka Upanishad 4.44
तद्यथाहिनिर्ल्वयनी वल्मीके मृता प्रत्यस्ता शयीत एवमेवेदं शरीरं शेते अथायमशरीरोऽमृतः प्राणो ब्रह्मैव तेज एव ॥
tad yathaahinirlyayanee valmiike mritaa pratyastaa shayiita evam evedam shariiram shete athaayam ashariiro'mritah praano brahmaiva teja eva
Just as the slough of a snake lies on an anthill, cast off and lifeless, even so does this body lie. But this bodiless, immortal life-breath is Brahman itself, is light itself.
जैसे साँप की केंचुल बाँबी पर मरी-छूटी पड़ी रहती है, वैसे ही यह शरीर पड़ा रह जाता है। और तब यह अशरीर, अमर प्राण ब्रह्म ही है, तेज ही है।