VedaLink

Ancient wisdom, verse by verse.

Brihadaranyaka Upanishad 4.61

एतं ह वाव न तपति किमहं साधु नाकरवम् किमहं पापमकरवमिति उभे उ एवैष एते तरत्यविद्वांश्चैवं विद्वांश्चैवम् तदेष श्लोको भवति — विज्ञानमानन्दं ब्रह्म रातिर्दातुः परायणं तिष्ठमानस्य तद्विद इति ॥

etam ha vaava na tapati kim aham saadhu naakaravam kim aham paapam akravam iti ubhe u evaisha ete taraty avidvaamsh chaivam vidvaamsh chaivam tadesha shloko bhavati — vijnaanamaanandam brahma raatir daatuh parayanam tishthaamaanasya tadvida iti

These two thoughts do not trouble it: 'What good have I not done? What evil have I done?' It transcends both, whether ignorant or wise. On this there is this verse: 'Brahman is knowledge and bliss, the highest goal of the giver of wealth, of one who stands firm in the knowledge of It.'

उसे ये दो विचार सन्तप्त नहीं करते — 'मैंने कौन-सा साधु-कर्म नहीं किया? कौन-सा पाप किया?' — वह दोनों को पार कर जाता है — चाहे अविद्वान् हो, चाहे विद्वान्। इस विषय में यह श्लोक है — 'विज्ञान-आनन्द-स्वरूप ब्रह्म, दान-दाता का परम आश्रय है, और उस तत्त्व-वेत्ता का जो (उसमें) स्थित है।'