VedaLink

Ancient wisdom, verse by verse.

Dhammapada 1.7

सुभानुपस्सिं विहरन्तं इन्द्रियेसु असंवुतं | भोजनम्हि अमत्तञ्ञुं कुसीतं हीनवीरियं | तं वे पसहति मारो वातो रुक्खं व दुब्बलं ॥

subhanupassim viharantam indriyesu asamvutam | bhojanamhi amattannum kusitam hinaviriyam | tam ve pasahati maro vato rukkham va dubbalam ||

He who dwells contemplating the pleasant, unrestrained in senses, immoderate in eating, lazy, and lacking energy — Mara overpowers him, as wind topples a feeble tree.

जो शुभ (सुखद) का ही चिन्तन करता हुआ विहार करता है, इन्द्रियों में असंयत है, भोजन में अमात्रज्ञ है, आलसी और वीर्यहीन है — उसे मार वैसे ही हरा देता है जैसे वायु दुर्बल वृक्ष को।